Every Province Challenge

Today we arrived in amphoe mueang Kalasin, making it 39 provinces and over 50% complete. Reaching this point is a little milestone that helps to keep us motivated.

It was a strange day, mostly because we passed more than a dozen Christian churches on the road from Nakhon Phanom to Sakon Nakhon. A very strange experience overall because the churches have been here, in the middle of nowhere, for the past 20 to 30 years. In my opinion, that’s strange. It made me […]

Today was a long day. We made some new friends in Nakhon Phanom. We had been contacted by June, who is a fellow cyclist (female, single, late 20s if anyone interested :p), and I didn’t have time to write about her and her friends in my journal entry yesterday so I’m doing it today. June […]

38 แล้ว เย้ๆ เช้านี้นัดเจอกับจูนและจอย เพื่อทานอาหารเช้าก่อนออกเดินทาง ทั้งคู่วันนี้ก็จะไปสกลนครเมืองกัน 555 เราเลยบอกขับผ่านถ้าเห็นยางแตกรบกวนหิ้วขึ้นรถไปด้วยนะค้าบ……และแล้วก็ได้อีกมิตรภาพที่สวยงามจากจังหวัดนี้กลับมาโดยผ่านจักรยาน อิอิ เนื่องจากปั่นมา 4 วันติดกัน วันนี้ 92 กิโล รู้สึกว่ามันจะไกลเป็นพิเสษ ตอนแรกว่าจะพักที่นครพนม แต่ดูแผนที่แล้ว จากสกลนครไปกาฬสินธุ์ ต้องขึ้นภูพาน ดูท่าจะชันน่าดูเลยบอกพอลงั้นพักที่สกลเนียะหละ ปั่นขึ้นภูพานจะได้มีแรงเข็นขึ้น 555

จังหวัดที่ 37 แล้ว ผ่านพระธาตุพนม 1 ใน 8 จอมเจดีย์ ไม่ได้เข้าไปไหว้ เพราะคนเยอะเกิน เข้าพรรษาทั้งที เลยมองห่างๆ แต่ถ่ายรูปมาเป็นที่ระทึกเรียบร้อย ตอนถ่าย มีรถขยะเข้ามาจอด ถ่ายไม่ให้ติดยังไงก็ไม่ได้ สุดท้ายยอมแพ้มันไม่ยอมไปสักที ก็เลยถอยจักรยานออกมา พอถอยออกมา พี่แกก็ถอยรถขยะตามมาด้วย…อืม…เจริญ

Today, we made it to Mukdahan. We started late, waking up around 7am and getting on the road before 8am. We planned to ride 50kms or more and stay somewhere near Mukdahan, the provincial capital. That’s pretty much what happened, but we did ride on another 30kms out of town to reduce the distance of […]

และแล้วก็มาถึงมุกดาหารจนได้ จังหวัดที่ 36 แล้วจ้า เช้านี้ออกมา บ่นกับพอลว่า อยากกินหมูกะทะ พอลบอกว่าจริงอะ กำลังคิดอยู่เหมือนกันเลยว่าไม่ได้กินนานแล้ว เย็นนี้พักที่อำเภอหว้านใหญ่ หาร้านอาหารสำหรับมื้อเย็น โชคดีจริงเจอร้านเนื้อกะทะ (ที่ขายแต่หมูไม่ขายเนื้อ 555) กินเสร็จ สบายใจ หายอยาก 555

We had an idea, to cycle 150kms in one day and cover two provinces, Amnat Charoen and Mukdahan. It didn’t really work out like that. We woke at 4.50am to get an early start and hit the road when civic twilight occurred at 5.20am, giving us the most amount of time in the cool of […]

100 กิโลเมตร กับจังหวัดที่ 35 ฝนตกตั้งกะออกจากยโสธร ไปอำนาจเจริญก็ยังตก จบที่เลิงนกทา ก็ยังตก นี่เช็คอินมาแล้วประมาณ 3-4 ชั่วโมงก็ยังคงตก เหอเหอ ตอนแรกว่าจะปั่น 150 กิโล ยาวไปมุกดาหาร ที่ไหนได้ฝนตกทั้งวันเลย ตกไม่หนักนะ แต่ตกน่ารำคาญ แสะเข้า อ.เมือง จ.อำนาจเจริญ แวะเข้าไปที่ไปรษณีย์ เพื่อส่งโปสการ์ดและขอประทับตรา รอบนี้เรื่องใหญ่เลย เจ้าหน้าที่ต้องเข้าไปขออณุญาติเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่ก่อนว่าประทับได้มั้ย เราก็บอก ประทับมาหลายทีี่แล้วคะ ใช้เป็นอ้างอิงว่ามาถึงแล้ว สักพักเจ้าหน้าที่คนนั้นก็ค่อยๆเดินออกมาจากโต๊ะเพื่อที่จะมาถามว่า น้องจะเอาไปทำอะไรนะ ไหนๆขอดูหน่อย บ๊ะกว่าจะได้ประทับตรา…….

วันนี้เรามีนัดกับน้องๆที่บ้านโฮมฮัก มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ หรือแม่ติ๋วนั้นเอง ก่อนจะเล่าเรื่องวันนี้ขอเท้าความไปก่อน เมื่อ 2 ปีที่แล้ว พี่เก๋ได้เล่าเรื่องมูลนิธินี้ให้ฟัง ว่าดูแลเด็กๆที่ติดเชื่อ HIV โดยมีคนริเริ่มคนแรกเลยนั่นก็คือแม่ติ๋ว (ถ้าใครเคยดูโฆษณาอันหนึ่งของไทยประกันชีวิต มีอันนึงเป็นเรื่องของแม่ติ๋ว) เด็กๆพวกนี้มีตั้งแต่ทารกไปจนถึงเด็กโต ใครไม่รู้อาจคิดว่าน้องๆไปมั่วสุมอะไรแน่นอนถึงได้ติดเชื้อ HIV แต่น้องๆที่นี่ทุกคน ไม่มีสิทธิที่จะเลือกได้ว่าจะเอา HIV หรือไม่ เพราะทุกคนรับเชื้อมาจากแม่ ตั้งแต่อยู่ในท้องเลย คลอดออกมา ส่วนหนึ่งแม่เสียชีวิต ก่อนตายก็เอามาฝากไว้ ส่วนหนึ่งก็มีคนมาทิ้งไว้เนื่องจากติดเชื่อ ส่วนหนึ่งแม่คลอดไว้แล้วก็หายตัวไป คือจะบอกว่ายังไงดีหละ สงสารน้องๆพวกนี้มากอะ ไม่ได้เลือกที่จะติดเชื้อ HIV แต่กลับถูกคนรอบข้างขับไสไล่ส่ง รังเกียจเดียดฉันท์ ถึงขั้นที่ทางตัวจังหวัดเองไม่ให้ความช่วยเหลืออะไรเลย กีดกันน้องๆสุดๆ ข้างๆเป็นวัด แทนที่วัดจะช่วยอย่างน้อย น้องๆเสียชีวิตก็ให้ได้เผาที่นี่ ไม่ก็ขอข้าวก้นบาตรกิน ทีไหนได้วัดเรี่ยไรเงินชาวบ้านออกมาเพื่อที่จะสร้างกำแพงวัดสูงขึ้นไปอีก 3 เมตร เพื่อที่จะบ่งบอกออกไปเป็นนัยๆว่า ชั้นไม่ต้องการยุ่งกับพวกคุณ มีคนเคยไปถามพระว่าทำไมถึงทำแบบนี้ พระท่านบอกถ้าชาวบ้านเห็นว่าท่านไปสุงสิงกับบ้านนี้ ชาวบ้านก็จะไม่มาทำบุญที่วัด เออ….เอากับเขาดิ ท่านเป็นพระ ท่านไม่ควรเลือกปฏิบัติ เห็นแล้วเศร้า

เช้านี้พี่สุพรรณมารับที่อพาร์ทเมนต์ ตั้งกะ 6 โมงเช้า ตอนแรกว่ามีไม่กี่คนจะปั่นไปส่งถึงจุดที่ทายข้าวเช้ากัน ที่ไหนได้มากันให้พรึ่บ 20 คนได้มั้ง แต่ละคนดูอายุเยอะๆ แต่ร่างกายฟิตกว่าหนุ่มๆหลายๆคนซะอีก มากันได้ 12 กิโลก็มาถึงตลาดเช้า ที่ทุกวันเสาร์พวกคนที่ขี่จักรยานจังหวัดอุบลจะออกมาเจอกันที่นี่ ทานกาแฟ ทานอาหารเช้ากัน พี่ๆลุงๆแต่ละคนก็เข้ามาขอถ่ายรูปบ้าง ถามไถ่เรื่องจักรยานบ้าง รู้สึกอบอุ่นมากเลยคะ เหมือนเป็นญาติกัน 555 ตอนแรกก็ว่าจะแยกกันตรงนี้ ไปๆมาๆ ปั่นมาอีก 10 กิโล พามาดื่มน้ำมะพร้าวเผา ถ่ายรูปร่วมกันเป็นที่ระทึกกันไป แล้วก็แยกย้ายกัน ก่อนแยกกัน นัดกันว่าจะมาเจอกันที่สนามหลวง วันที่ 5 ธันวาคม ใครจะจองทัวร์วันนั้นก็จะไม่ทำอะ เพราะมิตรภาพทั้งหลายที่เจอมาด้วยจักรยานคันนี้จะปั่นเข้ามาเทอดพระเกรียติในหลวงวันที่ 5 ธันวา แล้วจะให้เราพลาดได้อย่างไร อิอิ

We are back from the orphanage, it was a great visit and I think we had as much fun as the kids. Natt gave a little presentation about our journey from Surat Thani to Yasothon and its 4,000 plus kms. We talked to the kids and answered a few questions, keeping the whole thing short […]

Finally had a good sleep in a decent bed. Woke up at 5 am ready to ride 100 kms. Overall, the riding was very easy today, I think the distances are become easier and easier as I get more fit and continue to lose weight. I would like to weigh myself soon and will have […]

A visit to Ban Home Hug in Yasothon for children with HIV who have been abandoned or orphaned.

33 คับ 33 งวดนี้ออก 33 เหอเหอ ออกขึ้นมาหละเป็นเรื่องแน่ อืม….จังหวัดนี้ก็จังหวัดที่ 33 แล้วนะ อืม…เลขสวยนะเนียะ เมื่อคืนได้รับเกรียติจากทางชมรมจักรยานของจังหวัดศรีสะเกษพาไปเลี้ยงอาหารเย็นที่ร้านสเต็ก ง่า…ลืมชื่อร้าน แต่ร้านอยู่ตรงข้ามกับ Big C โอ้ไม่ใช่สิ เชฟของทางร้านบอกว่าพูดอย่างนี้พี่เขาเสียความรู้สึกเพราะว่า Big C มาทีหลังเขา ก็เอาเป็นว่า นั่นหละ หาทางไม่ยาก ข้างหน้าร้านมีจักรยานจอดอยู่ อาหารอร่อยมาก สลัดกุ้งอร่อยสุดๆ อิ่มมากมาย ขอบคุณมากคะที่เลี้ยงอาหารอร่อยๆ กลับถึงห้องพักหลับเป็นตายเลย เหอเหอ

We left late today at 7am, which gave us time to eat breakfast at Boonsiri Boutique Hotel. This boutique hotel has very decent rooms for only 450B per night. The hotel is 3 years but it has been kept in really great condition. I will post the GPS co-ordinates because it’s a very nice option […]

Leaving Surin was hard, because I didn’t want to get out of bed. The freight train of on air conditioner rattled all night long and it didn’t help my sleeping… obviously the motion of the train is the most important part! We awoke, we rode… we visited a historical location about 35km outside of town […]

จังหวัดที่ 32 แล้ว วันนี้ 100 กิโลเมตร นัดกับพี่เจมส์ แอนด์เดอะแก็งค์จากศรีสะเกษ มาเจอกันครึ่งทาง พี่เขาปั่นมาทาง เราปั่นมาอีกทาง มาโจ๊ะกันที่ ปั๊ม ปตท. อ.สำโรงทาบ 55 กิโลเมตรพอดี เหอเหอ ก่อนที่จะเจอพี่เจมส์แอนด์เดอะแก็งค์ ได้แวะไปถ่ายรูปกับปราสาทศีขรภูมิ เป็นที่ระลึกของภาคอีสาน เย้ๆ ออกมาไม่สวยเท่ามืออาชีพถ่าย แต่เขาก็ชอบภาพนี้นะ อิอิ หลังจากพาพอลเข้าไปดูปราสาท อธิบายภาพทับหลัง ภาพนางอัปสร บลา บลา บลา แล้ว ก็สบายใจว่า อืม…ผ่านมาเกือบครึ่งปีแล้ว ก็ยังพอจะจำเรื่องได้อยู่

หลังจากนอนเปื่อยไปเมื่อวาน วันนี้ร่างกายแข็งแรงขึ้น เลิกเป็นโรงงานผลิตน้ำมูกแล้ว แต่เสียงยังเหมือนเป็ดอยู่ 555 จังหวัดที่ 31 แล้วจ้า อืม….ไวเหมือนกันเนอะ ตอนเริ่มทัวร์นี้แรก ก็ยังคิดอยู่เลยว่าจะรู้สึกยังไงหว่า ตอนปั่นไปจังหวัดที่ 30 กว่า วันนี้รู้แล้วว่า….อืม….เก่งเหมือนกันนะเรา ใครจะไปคิดว่าอย่างชั้นเนียะนะจะมาถึง 30 จังหวัดได้ ว่าแล้วก็แอบตบมือในใจให้ตัวเอง สามแปะ ถ้วน อิอิ

One thing that becomes hard when blogging about bicycle touring is the fact that the days all become one and the stories become the same. You try hard to make them interesting and talk about unique things that happened on a particular day. But what happens when nothing is that interesting? The cycling is sometimes […]

Please come and join us วันที่ : วันอาทิตย์ที่ 4 พฤศจิกายน | Date: Sunday November 4

จังหวัดที่ 30 แล้ว และแล้วก็ขึ้นเลข 3 เช้านี้มีนัดกับพี่จำรัสอดีตคุณครู หนึ่งในชมรมจักรยานทัวร์ริ่งที่ อ.ละหานทราย จ.บุรีรัมย์ พี่เขาพาเพื่อนมาด้วย ชื่อพี่เส อดีตทหารเก่า ทั้งคู่เป็นคอทัวร์ริ่งคะ ปั่นเป็นเพื่อนไปถึง อ.นางรอง ระยะทางก๋ประมาณ 35 กิโลเมตรได้ ระหว่างทางพี่เขาก็ให้คำแนะนำในเรื่องการปั่นทัวร์ริ่งให้ เขาว่าให้พักทุกชั่วโมง ครั้งละ 5 นาที ถึงจะไม่มีอะไรให้ก็พัก ก็พักดื่มน้ำใต้ต้นไม้ก็ยังดี…….เช็คแล้วว่าพวกแน็ตอาจหยุดพักไม่ทุกชั่วโมง แต่เราก็หยุดพักเกือบทุกครั้งที่เห็นเซเว่น ของกิน ห้องน้ำ และร้านกาแฟ 555 พอถูพอไถไปได้ ข้อสองคืนปั่นขึ้นเขาพี่เขาแนะนำว่า อย่าเร่งปั่นขึ้นค่อยๆไป ใช้เกียร์ต่ำสุด ไต่ไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็ถึงเอง แล้วมันจะสบายกว่า ของเราสองคนรอบขาไม่เท่ากัน ปั่นเลยยัง งงๆ กันอยู่ ข้อสามเรื่องหมาไล่ พี่เขาบอกมีไม้ไล่หมาอยู่ติดตัว แล้วก็หนังสะติ๊ก ยิงมันเลย เหอเหอ โหดอะ เราขอฉีดน้ำใส่ละกัน

ท้องเสียแต่เช้า วันนี้เลยออกสายหน่อย เมื่อวานหยุดพักขาหนึ่งวัน ล้างจักรยาน และมีน้องแน็ต(รุ่นน้องที่มหาลัย)เป็นเจ้าบ้านพาออกไปเที่ยว ขอบใจมากจ้า พาเข้าบ้านไปหาพ่อกับแม่ด้วย (อร๊ายพี่แต่งงานแล้วนะน้อง 555 ก็ว่ากันไป) แน็ตกับคุณแม่พาเราสองคนไปเที่ยวน้ำตกปางสีดา แต่ยังไม่เข้าช่วงน้ำหลาก น้ำตกเลยดูแห้งแปลกๆไป แล้วก็พาไปล่องเรือที่เขื่อพระปง สวยมาก เป็นเรือเร็วของบ้านน้องแน็ตเอง นั่งไพระอาทิตย์ก็จะตกลับขอบภูเขาไป สวยมาก จนใกล้จะเข้าฝั่งใบพัดเรือมีปัญหา ไม่หมุนเพราะตัวเชื่อมลื่น ก็ได้แต่อาศัยท่อไอเสียที่พ่นลงน้ำช่วยดันเข้าฝั่ง ระหว่างค่อยๆลอยเข้าฝั่ง ก็คุยกันว่าใครจะเป็นคนแรกที่โดดลงไปลากเรือก่อน เหอเหอ ดีนะที่ไม่ต้องลาก พอขึ้นฝั่งมา คุณแม่น้องแน็ตก็เซอร์ไพรส์ด้วยอาหารที่สั่งมาระหว่างที่เราลงเรือ ปลาทั้งนั้นเลย อร่อยมาก แซ่บสุดๆ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดู มัวแต่หิวน้ำลายไหลอยู่ เหอเหอ พอลไม่ชอบกินปลา งานนี้เลยได้ไข่เจียวหมูสับไป แต่ก็ยังดีที่ลองปลานิดๆหน่อยๆ 555

Provinces: 30 Distance: 3,692 kms Time: 184 hours We are meeting people along the way today. A secondary school teacher, who is also a keen cyclist, has arranged for us to have two different groups of people coming to ride with us. We’re always happy to have other cyclists join us! We rode out at […]