Every Province Challenge

เก็บภาคใต้ 14 จังหวัดหมดแล้วจ้า ตอนนี้เข้าภาคอื่นแล้ว ก็ยังไม่แน่ใจว่านี่ ภาคกลางหรือภาคตะวันตก ใครรู้ช่วยตอบที 555 เช้านี้ออกจาก ชุมพรสายหน่อย เพราะค่าห้องเมื่อคืนแอบแพง ก็ต้องขอทานข้าวเช้าให้คุ้มเงิน กว่าจะได้ออก 7.30 ได้ ปั่นมา 115 กิโล กว่าจะถึงบ้านกรูดปาไปเกือบบ่ายสาม จอดเยอะไปหน่อย 555 จอดกินทั้งนั้น แอบร้อนนะเมื่อวาน คิดว่าดำเพิ่มขึ้นไปอีก 2 สเต็บ ทางก็ขึ้นๆลงๆอีกเหมือนเดิม ปั่นเส้นทางนี้มา 3-4 รอบแล้ว จำไม่ได้ว่าเขามันเยอะขนาดนี้ รอบนี้มาปั่น งง เลย เฮ้ย ใครสร้างเนินขึ้นมาอีกป่าวหว่ะ เหนื่อยแล้วนะ ไหนจะลมพัดเข้าด้านข้างอีก อยากจะประชดลมปั่นลงน้ำเหมือนกัน 555 เพื่อจะพัดไปถึงบ้านกรูด

และแล้วก็ทำลายสถิติไปอีก หนึ่งวัน 145 กิโลเมตร ไม่เหนื่อยเท่าไหร สงสัยเพราะแดดไม่ค่อยร้อน เช้านี้ออกเหมือนเดิม ตึ 5 พี่หน่อยเจ้าของรีสอร์ท อุตสาห์ตื่นมาส่งด้วย ขอบคุณมากคะ กอดกันไปคนละที ไว้จะมาเยี่ยมใหม่เร็วๆนี้นา (ขอกลับไปทำงานหาตังค์ก่อน 555) เขาคิดถึงน้องขนุนแล้วอะ…… จะบอกว่าป้ายหลักกิโลตอนนอกจากระนองไปชุมพร นี่มั่วได้ใจจริงๆ ป้ายนึงเขียน 122….121….120….109…108…107….120….119…. ดูจนเลิกดู ประมาณว่าเอาหว่ะ ถึงเมื่อไหรก็เมื่อนั้นหละ

ยังอยู่ที่เดิม ไม่ได้ไปไหนวันนี้ เนื่องจากพี่สิทธิพงษ์ บวกกับพี่หน่อยบรรยายสรรพคุณของบ่อน้ำร้อนรักษะวาริณ ว่าติดอันดับ 3 ของโลกที่มีแร่ธาตุดีๆ ไม่มีกัมมะถัน บ่อนี้ร้อนที่สุดในบรรดาบ่อน้ำร้อนที่ระนอง คนในพื้นที่มากันบ่อย ขนาดหมอที่ ศิริราชยังแนะนำมาเลย รักษาอัมพาต โรคผิวหนังต่างๆได้ดีทีเดียว แหม…ก็เล่นบรรยายสรรพคุณมาขนาดนี้แล้วไม่ลองไปแช่ก็เสียของแย่

จังหวัดที่ 13 จังหวัด ระนอง แหม…เลขอาถรรพ์มาเลย ก็โดนไปหนึ่งดอก ปั่นอยู่ดีๆ พอลถามว่า รู้สึกจักรยานวูบๆนะ แน็ตขยับผิดท่าอะป่าว เราก็บอกว่าป่าว นั่งอยู่เฉยๆเนียะ พอลบอกหรือว่ายางแบน แล้วพอลก็เบรค มารู้ตัวอีกทีรถคว่ำ ก้นไถลไปกับพื้นถนน จักรยานไปทาง คนไปทาง ดีนะที่ไม่มีรถวิ่งตามมา เพราะล้มออกไปทางถนน แล้วตรงหัวเลี้ยวด้วย สรุปยางหน้าแบน แล้วพอลไปเบรคหน้าด้วย เลยพลิกเลย กระเป๋าหลุดออกมา 1 ใบ ก้นถลอก ดีนะเลือดไม่ไหลเท่าไหร ดีนะที่ใส่ถุงมือ ถ้าไม่ใส่ฝ่ามือก็คงถลอกไปเรียบร้อย ที่เหลือก็ไม่มีอะไร แต่คิดว่าน่าจะชา เพราะหลังจากนั้นสักพัก เริ่มปวดแขน กับขา ฝั่งขวาทั้งซีกเลย คิดว่าเพราะเอาแขนขวาลงพื้นก่อน ส่วนขานี่คงเป็นเพราะใส่คลิปมันเลยล๊อกแล้วกว่าจะหลุดออกมา คงจะบิดกล้ามเนื้อไป แต่ก็ไม่เป็นไรแค่ปวดเฉยๆ ส่วนก้นนี้ก็แยกไม่ออกเหมือนกันว่าปวดเพราะกระแทกมา หรือว่าปวดจากการปั่นท่านั้นนานๆ 555 พอลไม่เป็นอะไรเลย ไม่มีรอยขีดข่วน ไม่มีฟกช้ำ ก็ไม่รู้มันลงมาท่าไหนเหมือนกัน

115 กิโล กับการปั่นขึ้นเนินรวมแล้ว 788 เมตร…..เราก็ยังไม่พ้นพังงาอยู่ดี พรุ่งนี้เข้าเขตระนองแน่นอน เช้านี้ตื่นมาเตรียมตัวออกเดินทาง พอเปิดประตูออกมาก็เห็นพี่ชาย (เจ้าของรีสอร์ท) และพี่ต้อม (เพื่อนพี่ชาย) เตรียมจักรยานคู่ใจเพื่อที่จะออกมาปั่นพร้อมกับเรา พราชายบอกเดี๋ยวปั่นไปส่งถึงเขาที่สูงที่สุดของวันนี้เลย เมื่อเราทั้ง 4 คนพร้อมก็เริ่มออกปั่น บรรยากาศยามเช้าที่พังงา สวยมากคะ เงียบสงบ สองข้างทางมีภูเขาโอบต้นไม้เพียบ ถนนก็ไม่ค่อยพลุกพล่านเท่าไหร วันนี่เลยถ่ายรูประหว่างทางมาเยอะหน่อย ดูไปดูมาจะว่าเป็นที่เดียวกัน แต่จริงๆแล้วต่างที่ต่างเวลากันนะ

จังหวัดที่ 12 แล้วค่า วันนี้พอลขอลองออกเดินทางเร็วขึ้นครึ่งชั่วโมง ทุกทีออกเดินทางประมาณ ตี 5.45 – 6.00 วันนี้ออกตั้งกะตี 5.30 แค่ 15 นาทีเองฟ้าคงละเรื่องกันเลย มืดมาก ปั่นไปก็กลัวโดนสอยตูดไป ดีนะรถไม่เยอะ วันเสาร์ด้วย ดีนะที่วันนี้แดดร่มลมตด เกือบทั้งวัน เลยไม่มีปัญหาอะไรมาก ไม่ร้อนเท่าไหร วันนี้พอลว่าก็ขึ้นเนินเยอะเหมือนกัน แต่เราไม่ค่อยรู้สึก คิดว่าขาได้รับการพักผ่อนมาเป็นเวลา 1 วันถ้วน วันนี้เลยมีแรงปั่น รวมทั้งพอลด้วยเลยปั่นกันแบบไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร

Original Article here from NationChannel.com includes Photos! คู่สามีภรรยาไทย-ออสเตรเลีย ปั่นจักรยานฮันนิมูนทั่วประเทศ ฟังเสียง เมื่อเวลา 08.30 น.วันที่ 15 มิถุนายน ที่บริเวณหน้าสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ภูเก็ต นางบังอรรัตน์ ชินะประยูร ผู้อำนวยการ ททท .ภูเก็ต พร้อมเจ้าหน้าที่ ให้การต้อนรับนางณัฐรีย์ เหมันต์ และนาย Paul Hamon ชาวออสเตรเลีย คู่สามีภรรยาที่เลือกวิธีฮันนิมูนด้วยการปั่นจักรยานท่องเที่ยวยี่ห้อ Hase Bikes รุ่น Pino Tour ไปตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ทั่วประเทศ หลังจากที่ทั้งคู่ได้ประกอบพิธีมงคลสมรสกันเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2555 และได้เริ่มต้นเส้นทางปั่นจักรยานจากที่ จ.สุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคมที่ผ่านมาจากนั้นเดินทางต่อไปยังจังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ปัตตานี นราธิวาส ยะลา สตูล ตรัง กระบี่ […]

Original Article here from Kapook.com includes Photos! ว้าว! คู่รักไทย-ออสเตรเลีย ฮันนีมูนสุดเจ๋ง ปั่นจักรยานทั่วไทย 77 จังหวัด คาดครบภายในพฤศจิกายนปีนี้ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ที่สำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานภูเก็ต อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นางบังอรรัตน์ ชินะประยูร ผู้อำนวยการ ททท.สำนักงานภูเก็ต ได้ให้การต้อนรับคู่รัก พอล ฮามอน หนุ่มชาวออสเตรเลีย วัย 39 ปี และ ณัฐรีย์ โอภาสานนท์ วัย 27 ปี สาวชาวไทย ที่เพิ่งแต่งงานกันเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2555 หลังจากคบหาดูใจกันมานาน 5 ปี และฉลองฮันนีมูนด้วยการปั่นจักรยานเที่ยวทั่วไทยโดยตั้งเป้าให้ครบ 77 จังหวัดเลยทีเดียว โดยทั้งคู่ ระบุว่า หลังแต่งงานกัน ได้ออกเดินทางฮันนีมูนด้วยการปั่นจักรยานไปตามจังหวัดต่าง ๆ […]

เช้านี้ไปถึงตามเวลานัด 8.30 หน้าการท่องเที่ยว ก่อนเลี้ยวเข้าไปมีคนขี่มอไซค์มา2 คนบอกว่าขี่ช้าๆหน่อยจะถ่ายรูป งง เลย เฮ้ย มีงี้ด้วยให้ขี่ช้า 555 ไปๆมาๆพี่นักข่าวนี่เอง วันนี้จากเท่าที่ทราบก็มี บางกอก โพสต์ ช่อง 11 ASTV ก็ไม่รู้ว่าแต่ละอันจะได้ลงเมื่อไหร ออกยังไง หรือว่าทางส่วนกลางของแต่ละสำนักพิมพ์จะอณุมัติให้เอาเรื่องออกหรือไม่ อันนี้ก็ต้องดูกันไป 555

จังหวัดที่ 11 จัดไปถึงแม้เราจะไม่ได้ปั่นเข้ามา แต่เราก็เคยปั่นมาแล้วนะ วันนี้เลยขอพักขานั่งเรือข้ามมาแทน สำหรับคนที่อยากจะนั่งเรือข้ามมา ให้ไปขึ้นที่ท่าเรือคลองจิหลาด Passenger Ferry จะเป็นการนั่งเรือจาก กระบี่ ไปเกาะพีพี แล้วจากเกาะพีพี ไปต่อที่ภูเก็ต เรือออกจากท่าเรือจังหวัดกระบี่ 4 เวลา 09.00, 10.00, 12.00, 15.00 ไปถึงก่อนประมาณครึ่งชั่วโมงนะ แล้วจากเกาะพีพี ไปภูเก็ตมีออกเวลา 09.00 และ 14.30 ถ้าซื้อตั๋วจากกระบี่มา

อีกแล้ว เอาอีกแล้ว โดนอ้ายพอลหลอกอีกแล้ว มันบอกวันนี้เอาครึ่งทางของกระบี่ก็พอ ที่ไหนได้ลากมายันถึงกระบี่เลย บ๊ะ!!! 129 กิโลเมตร ขึ้นเขาโดยรวมเป็นระยะทาง 481 เมตร ยาวที่สุดตั้งกะเริ่มทริปมา ตอนแรกก็ไม่ยาวที่สุดหรอก พอเข้าตัวเมืองกระบี่เท่านั้นหละ โอ้แม่เจ้า ตรังชิดซ้ายไปเลย ขึ้นเนินมาแต่ละเนิน ถ้ามาผิดทางก็จะไม่กลับไปอะ เอ้า เก็บไปจังหวัดที่ 10 แล้วจ้า เหลืออีก 67 จังหวัด

จังหวัดที่ 9 แล้ว กว่าจะลากมาถึง ตรัง เขาจะเยอะอะไรขนาดนั้น วันนี้ปั่นแค่ 25 กิโล แต่ขึ้นๆลงมาตลอดเลย วันนี้แวะไปการท่องเที่ยว ก็ได้รู้ว่าที่นี่นี่เอง ที่สามารถมาดู พะยูน สอบถามมาแล้ว เขาว่าให้ไปเกาะ ลิบง แล้วจะเห็นพะยูนขึ้นมาหายใจ การท่องเที่ยวบอกว่ามีให้เห็นตลอด ถ้าแถวอันดามัน ก็ต้องมาที่ตรังที่เดียว ตอนนี้มีจำนวนประมาณ 80-90 ตัว ถ้าจะไปดูต้องใช้เวลอยู่ที่นั่นประมาณ 2-3 วัน เพื่อไม่เห็นวันแรก ต้องขึ้นไปดูจากมุมสูง ขึ้นเขาไปว่างั้น ไปแต่เช้า ประมาณ 7 โมงเช้า แต่ถ้าคืนก่อนหน้านั่นมีพายุเข้า ก็อาจเเห็นยากหน่อย พะยูนต้องขึ้นมาหายใจทุกๆ 5 นาที นี่หละคือสิ่งที่จะทำให้เราเห็น เพราะพวกเขาขี้อายมาก เลิกคิดจะไปดำน้ำด้วยเลย เพราะไม่ชอบคน

อีก 20 กิโลจะถึง อ.เมือง จ.ตรัง แต่ไปต่อไม่ไหวหละ ไว้ค่อยไปพรุ่งนี้ละกันนะ วันนี้จัดไป 133 กิโล อีก 4 กิโลก็จะทำลายสถิติแล้ว พอลไม่สบายหละ เช้านี้ ไอค๊อกแค่ก มีสเลดอีกต่างหาก หายไวๆนะเธอ ขั้นปันคนเดียวไม่ไหว ใครไปสตูล พักที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ โรงแรม มายรีสอร์ท ไม่แนะนำอย่างแรง หนวกหูมากมาย กำแพงบาง ไม่เสียงเบสจากตึกฝั่งตรงข้ามถนนยันเที่ยงคืนกว่า พอตี 3 ก็เสียงทีวีจากบ้านเจ้าของโรงแรม คืดว่าคงไมมีใครเคยไปบ่นให้พี่เขาฟัง พี่เขาเลยไม่รู้ว่าโรงแรมกำแพงบางขนาดไหน

เก็บไปอีกหนึ่ง ตอนนี้ 8 จังหวัดแล้วจ้า วันที่ 13 แล้ว ระยะทางโดยรวมอยู่ 1,022 กิโลเมตร เช้านี้พี่บีกับพี่หนึ่งปั่นมาส่งก่อนขึ้รถนนใหญ่ พี่แกกล้วหลงทาง 555 อาหารเมื่อคืนอร่อยมาก ห้องนอนก็สบาย จะบอกว่าเมื่อคืนเป็นคืนแรกที่นอนหลับสบาย เต็มอิ่มเหมือนนอนอยู่บ้าน แต่แอบมีฝันประหลาด ฝันว่าขี่จักรยานแล้ว ข้างหน้ามีกองเลือดใหญ่มากอยู่บนไหล่ทาง ในฝันรู้เลยว่าต้องเป็นสัตว์อะไรบางอย่างโดนรถชนแน่ แบบเพิ่งโดนสดๆซิงๆ เลือดเพียบ เครื่องในกระจาย ซากอะไรไม่รู้เต็มไปหมด เราก็บอกพอลให้ขี่เลี่ยง อย่าขี่ทับ แต่เหมือนบอกไม่ทัน เพราะขี่ทับไปเรียบร้อย ในฝันนี้มั่นใจร้อยเปอร์เซนต์เลย ว่ากระเป๋าจะต้องมีคราบเลือด

อีกหนึ่งวันที่เกิน 100 กิโล วันนี้ปั่นมา 119 กิโล แถมเขาระหว่างทางเยอะจริงจัง ปัตตานีปั่นมาส่งที่เทพา แต่พี่ซี และ พี่ญาญ่า ปั่นมาถึงแค่กินอาหารเช้า ร้่ำลากัน น้ำตาเกือบไหลอะ ดีนะที่ไม่ได้อ่านที่พี่ๆเขาเขียนให้ ไม่งั้นมีร่วงแน่ ขอบคุณชมรมปัตตานี, นราธิวาส, ยี่งอ, รือเซาะ, รามัน และทุกๆคนที่ไม่สามารถเอ่ยนามได้หมดอีกครั้งที่ดูแล เราทั้งสองคน ขี่มาเป็นเพื่อน ขอบคุณอีกพันครั้งก็คงไม่เท่ากับที่เรารู้สึก ชาวใต้ได้ใจเราไปแล้วเต็มๆ

Original article here on krasaetainews.com 7 มิ.ย. 2555 ที่สำนักงานเทศบาลตำบลรือเสาะ Mr Paul Hamon ชาวออสเตรเลีย และ Mrs Natt Hamon หญิงชาวไทยได้ปั่นจักรยานราคามูลค่ากว่าสามแสนเพื่อฮันนิมูนทั่ว77 จังหวัดประเทศไทย ได้เข้าแวะที่สำนักงานเทศบาลตำบลรือเสาะ โดยมี นายวิเชษฐ์ ไทยทองนุ่ม นายกเทศมนตรีตำบลรือเสาะ นายประพฤกษ์ นิลโมทย์ปลัดเทศบาลตำบลรือเรือเสาะ และชมรมปั่นจักรยานเพื่อสุขภาพเทศบาลตำบลรือเสาะให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นใจ สำหรับ Mrs Natt Hamon (แน็ต)หญิงชาวไทยพุทธ และ Mr Paul Hamon (พอล)ชายชาวออสเตรเลียได้โคจรมาพบกันเมื่อ 5 ปีก่อน และเมื่อวันเสาร์ที่ 5 พ.ค. 2555 ที่ผ่านมาทั้งสองก็เพิ่งจะจัดงานแต่งงาน เป็นความรักที่ไม่มีพรหมแดน ผสมผสานของสองวัฒนธรรม มาร่วมทุกข์ร่วมสุขกันทำให้เกิดงานแต่งงานครั้งนี้ พอมามองถึงการฮันนีมูน ทั้งสองคนเลยเกิดไอเดีย “ความท้าทายทุกจังหวัด” ขึ้นมา จุดประสงค์หลักๆก็เพื่อโปรโมทเวบไซต์ ทัวร์ไกด์ของแน็ตเอง (yourthaiguide.com) และก็เพื่อสุขภาพและความสุขทางใจ […]

ปั่นไกลที่สุดเท่าที่เคยปั่นมาในชีวิต 138 กิโล พร้อมกระเป๋ารอบด้าน เริ่มต้นที่ อ.เมือง จ.นราธิวาส ต่อที่ อ.เมือง จ.ยะลา จบที่ อ.เมือง จ.ปัตตานี โอ้สสสสส ภูมิใจในตัวเองจริงๆ แต่งานนี้ต้องขอบคุณ ตาพอลด้วย เพราะถ้าไม่ได้ตาพอลคงจะมาไม่ได้ไกลขนาดนี้หรอก ออกจากโรงแรมแต่เช้า มื้อเช้าวันนี้ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ปั่นไปกินไป ปั้นข้าวเหนียวไป ตลกตัวเองเหมือนกัน ปั่นๆอยู่มีพี่คนนึงปั่นมาเทียบข้าง เมื่อวานเขาก็ปั่นจาก อ.บาเจาะ มาส่งที่ อ.เมืองนราธิวาส พี่เขาขี่มาเป็นเพื่อนจนถึง ยี่งอ ที่อีกกลุ่มนึงรออยู่ เส้นทางที่ปั่นวันนี้มีให้เลือกทั้งหมด 3 ทางถ้วน เส้นแรกปั่นกลับเส้นหลักที่มาเมื่อวาน 100 กิโลจากนรากลับปัตตานี ถ้าไปทางนี้ก็ 2 วันกว่าจะได้เก็บยะลา ทางที่ 2 พี่ๆที่นราธิวาสแนะนำให้ปั่นเส้นในตัดขวางไปเลย ทางนี้ขึ้นเขานิดหน่อย ระยะทางก็ประมาณ 80 โลกว่าจะถึงยะลา ทางที่ 3

อยากด่าตัวเอง ถ้าวันนี้จะปวดฉี่บ่อยขนาดนี้ รู้งี้ใส่แพมเพริสไปด้วยแล้ว ฉี่ทุกๆ 20 นาทีเลย หิวน้ำก็หิว แต่ไม่กล้าดื่มเพราะกลัวปวดฉี่ คนก็เยอะ เกรงใจ 6 จังหวัดแล้ว โอ๊สสสสส ระยะทางทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้น 676 กิโลเมตร ตื่นตั้งกะตี 5 แทบจะไม่อยากลุก วันนี้ชมรมปัตตานี จะขี่ไปส่งถึง อ.เมือง นราธิวาสเลย แต่ก็มีประสานงานให้ชมรมจักรยานรายทางของแต่ละอำเภอ ออกมารับด้วยเช่นกัน ประเดิมที่กลุ่มชมรมจักรยานยามเช้า ที่มาส่งขอบเมือง คุณลุง คุณป้า แต่ละคนดูอายุไม่ใช่น้อยๆ แต่ปั่นเก่งกันทุกคนเลย ไวมาก ทุกคนน่ารักมาก ต้อนรับด้วยรอยยิ้ม ยามเช้า น่าเสียดายที่ไม่ใช่วันหยุด ไม่งั้นคงจะได้มาส่งถึง อ.ยะหริ่ง

5 จังหวัดแล้วค่า เย้ๆๆ หนทางยังอีกยาวไกลยิ่งนัก ระยะทางวันนี้ก็ประมาณ 70 กว่าโล ก่อนเข้าเรื่องวันนี้ ขอเล่าเรื่องเมื่อคืนก่อน ระหว่างทานอาหารเย็น ได้มีโอกาสพูดคุยกับคุณเสรี เจ้าของโรงแรม สะกอม คาบาน่า มานั่งคุยกันเรื่องความสุข 555 เหมือนคนแก่เลยมั้ย คุณลุงเสรีบอกว่า เกษียณตั้งกะตอนอายุ 48 แล้วก็มาร่วมหุ้นกับพี่น้องซื้อที่ผืนนี้ สร้างเป็นรีสอร์ท เราก็สงสัย ทำไมเกษียนไวจัง คุณลุงบอก มาทำพวกนี้ตอนที่ยังมีแรงดีกว่า ให้มาเริ้มทำตอนเกษียน 60 คงแย่พอดี คุณลุงบอก เปิดรีสอร์ทนี้ทำแล้วมีความสุข ไม่ได้ทำเพราะจำเป็นต้องทำ แต่ทำเพราะอยากทำ ตอนนี้รีสอร์ทนี่เป็นเหมือนส่วนหนึ่งในบ้านของคุณลุงไปแล้ว เวลามีแขกมาพักก็เหมือนมีเพื่อนมาเยี่ยม ทำแบบนี้แล้วมีความสุขกว่า มิน่าหละพักที่นี่แล้วให้อารมณ์เหมือนอยู่บ้านจริงๆ ที่นี่แปลกอยู่อย่างค่ะ เพราะว่าปิดทุกวันพฤหัส เคยเห็นโรงแรมมีวันปิดทำการมั้ย แน็ตไม่เคย คุณลุงบอก วันพฤหัสนี่ปิดไฟป้ายรีสอร์ทเลย ถ้าไม่ใช่เพื่อนสนิทมา ก็จะบอกไปว่าห้องเต็ม ก็ลืมถามลุงไป ว่าถ้าคนเข้าพักวันพุธ พักสองคืน แล้วอยากทานอาหารวันพฤหัสนี่ คุณป้าจะมาทำให้มั้ย ลืมบอกไปที่นี่มีคุณลุงทำหน้าที่อยู่หน้าฟอน์ท เบล์บอย เด็กเสริฟ และคุณป้าภรรยาของคุณลุง เป็นแม่ครัว […]

เก็บไปอีกหนึ่งจังหวัด ตอนนี้เก็บไปแล้ว มี สุราษ, นครศรีธรรมราช, พัทลุง และ สงขลา ยังเหลืออีกหลายจังหวัด แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว เป็นอีกหนึ่งวันที่กะจะปั่นแค่ 50 แต่แล้วก็จบ 100 โล 3 วันติดกันแล้ว แต่พรุ่งนี้แน่ๆ 50 กว่าโลแน่นอน เพราะยังไงก็ขอพักที่ อ.เมืองปัตตานี ตัวอ.เมือง จังหวัดสงขลาก็ไม่มีอะไรมาก ได้มีโอกาสเห็นเกาะหนู เกาะแมวที่เคยเรียนมาสมัยประถม ดูๆแล้วไม่เห็นเหมือนตรงไหน แต่ทะเลที่สงขลาน้ำใสมาก ไม่ติดว่าต้องปั่นต่อก็อยากจะกระโดดลงไปเล่นน้ำเลยจริงๆ

วันนี้กะปั่นเบาๆ แค่ 65 กิโลก็พอ ทำไมวันนี้มันจบที่ 103 กิโลว้า… ก่อนนอนแพ๊คกระเป๋าทำให้เจอว่ากระเป็าหน้าสองใบมีรู หลายรูด้วย คิดว่าน่าจะขาดเมื่อวาน เพราะเวลาเลี้ยวแต่ละทีได้ยินเสียงกระเป็าครูดไปกับถนนด้วย ตอนเช้าเลยแวะไปร้านจักรยานฉอยเซน ในตัวเมือง คุณลุงเพื่อนเจ้าของร้านน่ารักมากค่ะ ช่วยออกแบบ ดีไซน์วิธีปิดตูดประเป๋าแบบเต็มที่ ขอบพระคุณจากใจจริง ส่วนพี่เจ้าของร้านก็ขอขอบคุณค่ะที่ช่วยเซ็นหนังสือให้

และแล้วก็เก็บไป 3 จังหวัดพร้อมระยะทางโดยรวมตอนนี้อยู่ที่ 266 กิโล เช้านี้ออกแต่เช้า ตีห้าครึ่งได้ ก่อนลาเจ้าของโรงแรมถามว่า น้องเป็นคนพุทธมั้ยคับ ถ้าใช่พี่ขอมอบ หลวงพ่อทวด ของวัดพระมหาธาตุให้นะ ขอให้ท่านคุ้มครองให้น้องขี่จักรยานปลอดภัยจนจบทัวร์……..ซึ้งอะ ขอบคุณมากค่ะ เสียดายมากค่ะที่ไม่ได้ถ่ายรูปพี่ไว้ แต่ไม่เป็นไรค่ะ จะจำโรงแรมนี้ตลอดไป คราวหน้ามาอีก ก็จะมาพักที่นี่ค่ะ

เมื่อคืนได้มีโอกาสเจอเพื่อนต้น จริงๆแล้วเป็นรุ่นน้องที่มหาลัย แต่เนื่องจากหน้าแต่แก่พอกันก็เลยเป็นรุ่นเดียวกัน 555 ได้เพื่อนต้นพาไปทานร้านอาหารอร่อยในตัวเมือง แต่ก่อนที่ต้นจะมารับ ต้นถามว่าพักที่ไหน เราบอกไป ถนนสารีบุตร 3 ต้นตอบกลับมาว่า ที่ไหนอะ ไม่เคยได้ยิน (เด็กในพื้นที่นะเนียะ 555) ต้นพาไปกินอาหารไทยเชื้อสายจีน ร้านอะไรไม่รู้จำไม่ได้หละ ให้ต้นแนะนำเมนูให้ มันจัดไป ตีนไก่ โอ้ว…หลอนไอ้พอลไปเลยทีเดียว จบเมนูด้วย ร้านโกปี้ชื่อดัง อร่อยมว๊าาาก

และแล้วก็เก็บไป 2 จังหวัด วู้ฮู้ เหลืออีก 75 จังหวัด ระยะทางโดยรวมตอนนี้อยู่ที่ 156 กิโลเมตร ฮ้า….เส้นทางยังอีกยาวไกลยิ่งนัก วันนี้ออกจากสิชลแต่เช้า ด้วยความหวังที่จะไปหาข้าวเช้ากินเอาดาบหน้า ตอนนี้รู้เทคนิคหาข้าวเช้ากินแล้ว โรงเรียนอยู่ที่ไหน แถวนั้นต้องมีข้าวเช้าแน่นอน เหอเหอ เช้านี้เลยได้ ข้าวเหนียวหมูปิ้งมา คนละ 4 ไม้ รองท้องไปก่อน ต่อด้วย ข้าวมันไก่ผสมหมูแดงหน่อยๆ 555 คิดว่าเช้านี้จอดหาของกินเยอะไปหน่อย รวมถึงอาการปวดหัวเข่าของแน็ต ไม่ดีขึ้นเท่าไหร อาการปวดก้นของพอลก็แย่พอๆกัน คิดว่า สักอาทิตย์ของอาการพวกนี้ก็น่าจะหายไปเอง